K  A  M  P  A  L  A Byen er mykje grønare enn eg hadde trudd. Blant alle lave hus, høge glashus og vegar er det trær og grøne områder. Kampala er eigentleg veldig fint. Byen er travel. Etter sju månadar i denne storbyen taklar eg nok dei fleste andre byar. Ein klarer ikkje å væra ”downtown” i Kampala meir enn ein time før du er heilt utslitt etter å ha passa deg for motorsyklar, bilar, kyr og menneske. Som team fungerer Annie og eg veldig bra. Begge elskar å utforske byen, finne fram til nye steder på eiga hand. Gler meg til å gjera det mykje framover.
Kampala er full av kontraster. Kontrastane var noko av det første eg la merke til. Ikkje langt i frå slummen finn du høge glasbygningar og vestlige kjøpesentre. Kontrastane her både fasinerer meg og frustrer meg. Tenk at nokon kan leve i dei mest praktfulle husa, mens medborgarane rundt neste sving lev under eit skur. Det får meg til å tenke på min levestandard heime i Noreg. Her i Uganda stiller ein den liknande norske levestandarden tett på den primitive standarden til dei fattigaste. Forskjellane vert tydeligare og meir visuelle.